Okullar, bizlerin eğitim yuvalarıdır. Üvey evlat gören Ardahan’lı çocukların, gençlerin geleceğe umut ışığı yaktıkları, ümit besledikleri evimiz ve yuvamızdır. Acıdırki bu eğitim yuvamız geçmiş dönemde de şimdi de bizlerin eğitim yuvası olmaktan ziyade, Ardahan’a görev yapmaya gelen, bürokratların çocuklarının çiftliği oluyor.

Okulda bu yaşanan olayı son derece üzüntü içerisinde internetten okudum. Ne diyelim bu düzen böyle gelmiş böylemi gider? Kimse kusura bakmasın, yok böyle bir şey. Saygısızlığı ve terbiyesizliği ufak yaşta edinen birileri okul hayatında da, ileriki yaşantılarında da bunu böyle yapar. Benim babam Emniyet Müdürü, Kaymakam, Vali veya başka bir yönetici, istihbaratta, maliyeci ne bilim ne olursa olsun buranın hakimi ve horozu biziz diyen aile terbiyesi almamış çocuklar tabiî ki okulda bu rezilliği çıkarır ve ceza alması gerekirken utanmadan okul müdürünün istifasına neden olur.

Hadi okul müdürü çeşitli baskılara direnemedi ve görevini yapamayacağından onurlu bir şekilde istifa etti, kendini bilmeyen ve düzenin adamı diğer yöneticiler hangi yüz ve sıfatla istifasını kabul ettiler. Kararlı ve düzgün duruşla, “ Hocam sen görevini yap, biz arkandayız” deme erdemini gösteremediler.

Ne deyim üzülüyorum benim güzelim memleketimin, güzelim insanlarına. Ya o öğrenci Ardahan’lı gariban bir ailenin çocuğu olsaydı?